QSL

QSL-PE2K-3PE2K loves to get your QSL card. Not only afther a QSO, but also SWL reports are welcome. You can send your QSL card via the bureau.

PE2K is the QSL manager for all stations in Dutch regio 05 (if the are a member of the VERON or VRZA.

He is also QSL manager of PI4APD, club station of de VERON Apeldoorn. And PA6DRA, special call of hamfest of the VERON in Apeldoorn, day of ham radio. For QSL by post see QRZ for details. PE2K logs are upload to LOTW of the ARRL.

All QSL cards of PE2K are made by Max ON5UR. The best QSL printer in the EU.

 

De QSL kaarten De QSL kaarten bestaan eigenlijk al zolang er radio-zend-amateurs bestaan. In de begin jaren van de radio verbindingen, nog ver voor de tweede wereld oorlog (1940 – 1945), stuurde radio-zend-amateurs elkaar QSL kaarten, als bewijsstuk dat de verbinding tussen hen gelukt was. Dat deden ook de kortegolf omroep zenders later, als┬ádank voor een ontvangst rapport (en nog steeds trouwens). In de jaren 50 is de CB radio bedacht in de US. Dat waaide over naar Europa, en in de jaren 70 reden veel vrachtwagen rond met een AM bakkie. Veelal 40 kanaaltjes. Maar ook vanuit huis werd gezonden in AM en SSB op die 40 tot zelf 80 kanaaltjes. En werden er QSL kaarten verzonden. In 1980 besloot Nelie Smit (zelf vrachtvervoeders bedrijfje) dat de bakkies legaal moesten worden. 22 kanaaltjes, 0,5 watt zendvermogen. En dat werd toen een hype, wat nu MSN is. En men ging niet alleen kaarten versturen per post, maar ook ruilen op meetings. Wat dus eigenlijk helemaal niet de bedoeling was van QSL kaarten. Maar ja, wisten die CB-ers veel… Op de QSL kaart wordt vermeld: stationsnaam, tijd, mode, lokatie, zend-ontvanger gegevens, en meer van dat soort gegevens.

Bij de radio-zend-amateurs is dat nooit veranderd. Wel is er een e-QSL (zeg maar via internet) erbij gekomen, en het logbook LOTW van de ARRL staan, daar kan je het log in uploaden. Maar dan komt er helemaal geen kaart meer bij aan te pas. Maar radio-zend-amateurs zijn mensen van traditie, en houden graag vast aan vroeger. En blijven gewoon kaarten versturen via het QSL bureau van de vereniging. Dat houd in, dat je niet voor elke kaart postzegels hoeft te plakken. Maar dat doet de vereniging betalen via je abo. Massa versturen is goedkoper dan slechts 1 kaartje.

Over het hele land zijn dan QSL-PE2Kook QSL-managers actief (ik ben er een van). Voor deze omgeving ben ik dat. Daar leveren de radio-zend-amateurs hun stapel kaarten in, die dan verzonden worden aan massa naar het QSL bureau. Daar vandaan gaan ze per land naar de QSL bureau van dat land. Die dan de kaarten weer verdeeld over de daar zijnde QSL-managers, die dan weer de kaarten uitgeeft aan de radio-zend-amateurs in die regio. De weg anders om, voor de retour kaart gaat net zo. Alleen deze weg via vrijwilligers lokaal, en het bureau kan soms wel eens een jaar of twee duren voordat je dan een QSL kaart krijgt van je verbinding. Maar wel tegen erg lage onkosten.

Maar niet iedereen is een member van een Clubje. Ook niet ieder land heeft een QSL bureua. Dus worden kaarten ook rechtstreeks verzonden naar elkaar. Met in de brief dan een IRC (worden niet meer verkocht in dit land) of een paar $ (green stamp) erbij gedaan voor de retour porto. En dan heb je de kaart sneller. Maar er zijn kapers. Mensen die brieven jatten, omdat ze die $ graag willen hebben. Vooral in arme landen, daar jatten ze meer post, dan alleen die van de radio-zend-amateurs.

En dan zijn er nog een postbodes die zelf postzegels verzamelen. En daarom een brief wel eens achter houden. En dan zit je maar te wachten op je brief, die dan nooit komt. Weg $, en weg kaart. Dus dan neem je de gok, om het nog een keer te verzenden. In de hoop dat het nu wel lukt. Soms komt het ook voor, dat er hele vreemde adressen op de brief gezet moeten worden.

Sir Pang Jang, near Drugstore Ping, left 2e home, Plauasn City… om maar even iets te noemen. Vaak komt een brief nog aan ook. En waar je het van verwacht, Po Box (postbrievenbussen bij postkantoren) dan gaat het nog wel eens mis. En dan zijn er nog, gelukkig heel zeldzaam, de $ sparende radio-zend-amateurs zelf. Die ontvangen graag hun kaart alleen rechtstreeks, voorzien van 2$, en sturen nooit een kaart terug. Of slechts maar een aantal om het idee levende te houden dat hij wel kaarten verstuurt. Maar met het digi-netwerk, is de kans omdat stil te houden wel voorbij. Ze staan snel bekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *